Le Petit Prince

วันนี้ผมขอมาแต่เช้านิกนึงเพราะวันนี้มีธุระที่ต้องทำนิดหน่อยครับ ที่จริงก็ไม่เชองธุระหรอกครับ ออกแนวอยากมีธุระมากกว่าครับ

วันก่อนได้รับ Farword Mail มาฉบับนึงครับ ซึ่งปกติผมจะไม่ค่อยเปิดอ่านอยู่แล้ว เพราะมันเป็นขยะซมากกว่าครับ แต่ฉบับนี้บังเอิญผมคลิกไปโดน ก็เลยได้อ่าน มันก้ไม่เชิงอ่านหรอกครับ เพราะข้อความมันน้อยมากเลย มันมึแต่ภ่พอ่ะครับ เหมือนที่เขาว่ากันนั้นละครับ ภาพแทนคำพูดได้เป็นพันครับ โดยที่เราไม่ต้องบรรยายอะไรเลย ซึ่งภาพที่ผมได้รับก็เหมือนกันครับ(น้ำตาคลอเลยอ่ะ)

แม้เลือกเกิดไม่ได้ แต่ก็ไม่แล้งน้ำใจ... มนุษยธรรม และ ความรักของคนที่มีแก่กันและกันภาพเหล่านี้คือภาพของผู้บริจาคเงินช่วยเหลือผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวในประเทศจีนไม่มีคำบรรยายครับ น้ำตาจะไหลเท่านั้นเองเมื่อเห็นภาพ















แต่ละภาพไม่ต้องบรรยายจริงๆครับ คนเราแม้จะเลือกเกิดไม่ได้ แต่เค้าเหล่านั้นก็ไม่แล้งน้ำใจ
ภาพเหล่านี้ ทำให้ผมรู้ว่า เงิน ไม่ใช่ที่สุดของชีวิต น้ำใจ มิตรภาพ ความรัก ความเมตตาอารีย์แก่กันและกันต่างหาก คือ ที่สุดของชีวิตทุกๆๆคน

จีนทุกวันนี้กำลังเจริญเติบโตแบบก้าวกระโดด
ตอนนี้จีนกำลังมีภาระกิจที่สำคัญอย่างยิ่งใหญ่ก็คือ
กีฬาโอลิมปิกนั้นเองครับ
แถมตอนนี้จีนยังเป็นเจ้าแห่งการปล่อย
ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์แทนพี่เบิ้มอย่างสหรัฐไปแล้ว
น่าดีใจแทนนะ(แล้วมันน่าดีใจตรงไหน) ก็อย่าว่าละครับ
ยิ่งมีการพัฒนามากเท่าไหร่ปัญหาก็อยิ่งตามมา
เมื่อวานผมนั่งอ่านเนชั่นแนล ฉบับเดือนนี้(พฤษภา)
ฉบับนี้เป็นฉบับพิเศษครับ มีแต่เรื่องจีนล้วนๆๆเลยครับ
ได้ใจผมไปเต็มๆๆ แต่ดูเหมือนมันจะมีแต่ข้อเสียซะส่วนใหญ่ครับ
ไม่ว่าจะเป็นมลพิษ น้ำเสีย ปริมาณน้ำไม่พอ สารพัดปัญหาครับ
แต่ยังไงจีนก็พัฒนาแบบก้าวกระโดด นำหน้าหลายๆประเทสไปไกลแย้ว รวมทั้งไทยด้วย